Zgasiłam płomien. No, jak mówila dziewczyna, nic mi nie grozi. Oby.

Poprowadziłam dziewczynę do domu mojej zaufanej sojuszniczki.
- Keirra, kochanie, jesteś tam?
//i w tym momencie czekamy na powrot glimmer, ale mozemy przeprowadzic jakas ambitna rozmowe pod jej drzwiami

Stał wewnątrz opuszczonego domu. Gdy usłyszał głos dziewczyny momentalnie spojrzał na lekko uchylone drzwi i zmusił je do zamknięcia się.
- Corinne? Keirra... Keirra jest odrobinę "zajęta" - ostatnie słowo wypowiedział z naciskiem.

- Ymm. To dobry pomysł? - Powiedziałam do dziewczyny paląc ręcę.

- Rozumiem - odpowiedziałam, szczerząc zęby.
Odwróciłam się do dziewczyny stojącej za mną.
- Chyba pomyliłam domy.

Uchylił drzwi, powoli, ostrożnie, stojąc z rękami założonymi na piersi.
- Na bogów, przyprowadziłaś kogoś...?

- Czy ja o czymś nie wiem? - Zapytałam cofając się kilka kroków od chłopaka.

- Pomyślałam, że może przyda nam się nieco rozrywki. Zwłaszcza, że... no, spójrz na jej ręce.
Dziewczyna była chyba nieco zdezorientowana, a w jej dłoniach nadal płonął ogień.

- Rozrywki? - Zapytałam lodowato, bez emocji.

- Spokój, skarbie. Spocznij - rzuciłam w jej stronę.

- Kurde, odpowiesz mi? O co tu chodzi? - Rzuciłam w stronę dziewczyny nadal się cofając.

- O nic.
//tak btw. bo juz sie pogubilam - polujemy jakos specjalnie na tych z mocami?

Uniósł kącik ust słysząc komendę dziewczyny. Rzucił okiem na dłonie nieznajomej, a jego usta rozciągnęły się w uśmiechu.
- Nie martw się, każdy czasem potrzebuje odrobinę zabawy. Prawda?
//No to by było niezłe. <3

- "Zabawy" - Parsknęłam.

Zmarszczyłam brwi.
- To normalne słowo, co ci się w nim nie podoba? - zapytałam się jej i nie oczekując od niej odpowiedzi skinieniem głowy potwierdziłam słowa chłopaka. - Prawda.

- Wejdź do środka, nasza znajoma cię na pewno pokocha.
Podszedł do drzwi i otworzył je szerzej, zapraszając ją ruchem dłoni.
- Corinne, nie stój jak ten kołek, nasza nowa koleżanka się chyba wstydzi.

Popchnęłam lekko dziewczynę do przodu, wysyłając w jej kierunku poczucie bezpieczeństwa.
- Rozgość się.

Nie odezwałam się.
Pobieglam szybko tworząc ogień za sobą.

Przygryzłam wargę z udawanym niepokojem.
- Nawet na herbatę nie zostaniesz? - zawołałam do niej.

- Cholera - zaklął cicho pod nosem kręcąc głową, a zaraz uśmiechnął się do dziewczyny. - Chcesz się ścigać? Kto pierwszy ją złapie ten bierze ręce.