Zrobiłam ochronę z ognia.
- One mnie zabija - Powiedziałam słysząc odsuwanie glazu.

Nic nie słyszałam.
To było okropne, najpierw czujesz okropny ból, a potem tracisz słuch.
Jeśli ta osoba, co zrobiła ślad ognia żyje, chciałabym z nią tam być.
Pobiegłam za tymi osobami i zaczęłam ich śledzić, po drodze polując i piec ogniem mięso.
Czasem zjadłam kawałek, lecz usiałam dojść do niej, żeby jej pomóc.

Przestał. Szpara była na tyle duża, by wsunąć tam dłoń. Nie chciał kontynuować tego bez Corinne. To przecież jak otwieranie prezentu - przemknęło mu przez głowę.

Li: Była zmęczona ciągłym gaszeniem lasu.

Byłam po 5 minutach tam.
Zobaczyłam, że tamta dziewczyna się ukryła, więc zaczęłam ich atakować ogniem.
Chciałam ich uwagę odwrócić od niej.

//Oh God, Kaniabella słonko, przeleć te kilka wypowiedzi wcześniej. Postać Lenki pobiegła w Twoim kierunku, a Twoja chyba jest dzieckiem Wonder Woman i Superman'a, bo kto podczas minutowej drogi "czasem poluje i piecze mięso"?//

Siedziałam. Co robić, gdy chcą cie zabić?

Keirra śledziła przeciwniczkę niemal cały czas. Warto wspomnieć, że jej złociste płomienie ominęła cudem, a końcówki ciemnych włosów zostały nieco przypalone... Na jej ramieniu widniał okropny ślad, przez policzek ciągnęła się krwawa blizna.

Li: Przestała. Ogień znowu zaczął pożerać drzewa. Nadal nie miała pomocy.nadal.

Przed oczami chłopaka mignęła kula ognia, która zdążyła stopić jego rzęsy oraz brwi nim upadł na plecy by uniknąć następnego ataku. Zagryzł wargę i momentalnie odskoczył w bok.

Li: Była wyczerpana, wlurzona i zmęczona. Jednak mimo tego, nadal ratowała las

//Noon, edytowałam, żebyś nie miała pretensji.//

---

Potem przestałam atakować i kopnęłam chłopaka w krocze.
Próbowałam się przedostać do tej, co chcieli ją skrzywdzić.

Nadal siedziałam w ochronie z ognia. Bałam się i byłam zdenerwowana

Li: Kiedy skończyła, upadła na kolana. Jednak znowu wybuch ogień. Wkurzyla się i to bardzo.

Nie robmy zamieszania, nic tu nie bylo.

Zeskoczyła z drzewa. Czarne oczy. Odebranie wzroku przeciwniczce... Następnie chwyciła mały kamień rzucając nim w plecy gracza Kaniabella.
- Kochana, odwróć się - warknęła.

//Lenki ze mną nie ma, więc zdanie pozwolę sobie ominąć XD//
Cicho sycząc z bólu przetoczył się kępę trawy, gryząc teraz już swoją wargę do krwi. Zablokował nekromancją kamień, by jaskinia pozostała zamknięta. Jeden ogień mu starczał.

Li: Wstała i chwiejnym krokiem odeszła z miejsca. Wiedziała tez, ze ten ogień nic nie oznaczał dobrego

Usłyszałam trzask kamienia. Byłam cały czas zdenerwowana

Li: Wracając wpadła na kogoś. Wyglądała przyjaźnie, ale cos było nie tak.
// kto będzie tajemnicza osobka?