A o to postacie tej opowieści




więcej tu bedzie

A o to Prolog

ROZDZIAŁ 1 "Początki"
Szanmeher:Hej wiesz o co tu chodzi?
Szumrekeh:Nie raczej nie wiem
Szanmeher:Musimy się stąd wydostać szybko
Szumrekeh:Widziałeś tego kolesia ze skrzydłami?
Szanmeher:Ta widziałem
Szumrekeh:Wiesz tworzę komiksy i właśnie jedna z moich postaci wyglądała jak on
Szanmeher:Łał ja lubię komiksy!
Szumrekeh:Ja też!
Nagle ziemia zaczęła się trząść i Szanmeher i Szumrekeh zaczęli się trząść też tylko że ze strachu.Nagle pojawił się wielki latający mikrofon z niebieskim oczami i kwadratowymi ustami.
Mikrofon:Widzę panowię, że jak lubicie grać to w multiplayera
Szumrekeh:O co ci chodzi
Mikrofon:Trafiliście panowie do gry.Nazywam się Mikrofon i jestem latającym Mikrofonem!Będe waszym przewodnikiem.
Szanmeher:Ale dlaczego my?
Mikrofon:To się dowiecie na koniec gry moi drodzy.
Szumrekeh:Da się jakoś zresetować tą gre?Niebo jest troche czerwonawe.
Przed Szanmeher pojawił się wielki kolec.Szanmeher szybko odskoczył.
Szumrekeh:Wszystko ok?
Szanmeher:Tak wszystko jest ok
Mikrofon:Widzicie ten kolec?One są płapkami w grze musicie na nie uwarzać.
Szanmeher:Łał to niebezpieczne
Mikrofon:Mogą się pojawić w każdej chwili.
Szanmeher:Opowiesz nam coś o tym świecie "gry"
Mikrofon:To długa opowieść
Szumrekeh:Dłuższa zapewne od moich kablów do laptopa?
Mikrofon:Może
Szanmeher:Opowiesz nam o niej?
Mikrofon wzdychnął
Mikrofon:Moi drodzy siadajcie i prosze wysłuchajcie moich wyjaśnień.
KONIEC ROZDZIAŁU 1

ROZDZIAŁ 2 ,,Walka''
Lecz zanim Mikrofon zaczął wyjaśniać pojawiła się ciemna postać przypominająca zbroję wojownika.Z niej leciał dym ciemny jak węgiel,a zbroja była zarysowana niczym tablica na której się przez lata piszę kredami.
Szanmeher:Uważaj-
Wojownik zaatakował mrocznym mieczem szybciej niż jakiekolwiek zwierze,które szybko biega.Natomiast Mikrofon zrobił unik.Nie dał się tak łatwo pokonać.Szanmeher postanowił zaatakować wojownika robiąc coś w rodzaju fikołko kopniaka.Zbroja Wojownika ciężka była niczym głaz,a twarda jak góra lodowa.Po kopniaku Szanmeher wiedział,że zrobił okropny błąd i lepiej nie było używać ciosów stopą przeciwko ciężko uzbrojonego wojownikowi.Upadł on bardzo na podłogę.Mikrofon użył magnetyczną siłę aby zwalić kawałek sufitu nad wojownikem.Sufit zleciał na wojownika poczym zamienił on się w proch.
Szumrekeh:C-c-c-co to było?
Mikrofon:Wojownicy których częściej tu spotkasz uwierz mi
KONIEC ROZDZIAŁU 2

ROZDZIAŁ 3 ,,Czegoś''
Nasi bohaterowie chodzą po mrocznej ścieżce w nowym otoczeniu.Szumrekeh patrzy na niektóre budowle.Zrobione z cegieł oraz udekorowane typowo ,,mrocznymi rzeczami'' jak pochodnie czy czaszki''.
Szumrekeh:Przypomina mi Halloween u mojego wujaszka
Mikrofon:To nie czas na opowiastki chodźcie za mną,wiem gdzie dobry sprzęt.
Więc tak o to nasi bohaterowie idą.Napotykają wielkie kretowisko.
Szanmeher:Łooo duże.Mógłbym tam się schować gdyby coś strasznego by się stało w tym roku.
Nagle bohaterowie słyszą bardzo przerażający dźwięk.Jakby armia się zbliżała.Spojrzeli w prawą stronę by zobaczyć w oddali armie gigantycznych szkieletów z szkrzydłami latających prosto w ich strone.
Szanmeher:Eeeeh Szumrekeh?
Szumrekeh:WIEJEMY!
KONIEC ROZDZIAŁU 3

Szumrekeh i Szanmeher biegną w stronę jaskini przy której jest skrzynia. Mikrofon i Szanmeher kryją się do środka,a Szumrekeh szuka rzeczy w skrzyni.
Szanmeher:SZUMREKEH CO TY ROBISZ
Szumrekeh wyjmuje ze skrzyni legendarny miecz,który niszczy armie jednym ciosem.
Szumrekeh:Co ja robie? To ja robie.
Mikrofon:Aha
Szumrekeh:Szybko musimy pokonać tego kto nas uwięził.
Szanmeher dostaje od swego kumpla gigantyczny łuk z błękitnymi strzałami.
Szanmeher:Dzięks stary
Szumrekeh:Spoko.